فرآیند ادغام را می توان تقریباً به چهار مرحله تقسیم کرد:
مرحله اول:
مذاب فیوز با جریان اضافه بار یا جریان مدار کوتاه{0} گرم می شود و دمای آن تا نقطه ذوب مواد مذاب افزایش می یابد، اما هنوز در حالت جامد است و هنوز شروع به ذوب نکرده است.
مرحله دوم:
بخشی از فلز در مذاب شروع به تبدیل از جامد به مایع می کند. در این زمان، مذاب بخشی از گرما را جذب می کند، بنابراین دمای مذاب همیشه به عنوان نقطه ذوب محافظت می شود.
مرحله سوم:
فلز مذاب به گرم شدن ادامه می دهد تا زمانی که دمای آن به نقطه گاز تبدیل شود که مرحله دوم گرمایش است.
مرحله چهارم:
مذاب می شکند، شکافی ظاهر می شود و به دلیل شکسته شدن شکاف قوس ایجاد می شود تا زمانی که قوس خاموش شود.
چهار مرحله ذکر شده در بالا در واقع دو فرآیند پیوسته هستند: فرآیند قوس جلو-قبل از تولید قوس (شامل مراحل اول تا سوم ذکر شده در بالا). فرآیند قوس پس از ایجاد یک قوس.
ویژگی اصلی فرآیند قوس جلویی، گرم شدن و ذوب مذاب است، به عبارت دیگر، عملکرد فیوز در این فرآیند پاسخگویی به عیوب است. بدیهی است که هرچه مضربی جریان اضافه بار نسبت به جریان نامی بزرگتر باشد، افزایش دما سریعتر، روند جلوی قوس کوتاهتر می شود. برعکس، هرچه مضرب جریان اضافه بار کوچکتر باشد، روند قوس جلویی طولانیتر خواهد بود.
ویژگی اصلی فرآیند قوس این است که قوس حاوی مقدار زیادی بخار فلزی پخش می شود و در شکاف تجمع می یابد و در محیط تحت نیروی الکتریکی حرکت می کند که توسط محیط خنک می شود. در نهایت، قوس به دلیل افزایش شکاف قوس و جذب انرژی قوس نمی تواند به طور مداوم بسوزد و در نهایت از بین می رود. مدت زمان این فرآیند به قابلیت اطفاء موثر فیوز بستگی دارد.