به عنوان یک گاز بی رنگ، هیدروژن از نظر رنگی نشان داده می شود. با توجه به نام گذاری مورد استفاده توسط شرکت تحقیقات بازار وود مکنزی، بسیاری از گاز است که در حال حاضر به طور گسترده ای به عنوان یک ماده شیمیایی صنعتی استفاده می شود قهوه ای است اگر آن را از زغال سنگ یا لگنیت گاز; یا خاکستری اگر آن را با بخار متان تبدیل تولید, معمولا با استفاده از گاز طبیعی به عنوان یک feedstock. هیچ کدام از این دو فرایند کاملاً کربن پسند نیست. یک گزینه پاک تر ادعا شده به اصطلاح «هیدروژن آبی» است، گازی که با اصلاح متان بخار تولید می شود، اما با جذب و ذخیره سازی کربن که انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش می دهد. این فرایند می تواند انتشار کربن را نصف کند، اما از صفر دور است. هیدروژن سبز، در مقابل، می تواند تقریبا از بین بردن انتشار با استفاده از منابع انرژی تجدید پذیر- که به طور فزاینده ای فراوان است، اما اغلب در کمتر از زمان ایده آل تولید-به قدرت الکترولیز آب. یک فناوری جدید به تازگی به زمینه تولید هیدروژن - هیدروژن فیروزه ای اضافه شده است.
این یک تکنیک برای تولید هیدروژن با تقسیم متان به هیدروژن و کربن جامد از طریق فرایندی به نام pyrolysis است. از نظر انتشار، هیدروژن فیروزه ای نسبتاً کم به نظر می رسد زیرا کربن می تواند در فرایندهای صنعتی مانند فولادسازی یا ساخت باتری دفن یا مورد استفاده قرار گیرد و چون کربن جامد است، به اتمسفر نشت نمی کند. با این حال، تحقیقات اخیر حاکی از آن است که هیدروژن فیروزه ای در واقع ممکن است به دلیل انتشار گرمای مورد نیاز برای تأمین و فرآوری گاز طبیعی، بدون کربن تر از هیدروژن آبی ن باشد.
