با توجه به مدارهای کاربردی مختلف، فیوزهای محدود کننده جریان را می توان به دو دسته تقسیم کرد: DC و AC. فیوزهای DC در مدارهای DC و فیوزهای AC در مدارهای AC استفاده می شوند. علاوه بر این، این دو فیوز در فرآیند جریان قطع، انرژی قوس تولید شده، اندازه، قیمت و غیره تفاوت های خاصی دارند. به طور کلی، فیوزهای AC و DC را نمی توان به طور کلی استفاده کرد، در غیر این صورت ممکن است در صورت نقص اتصال کوتاه، قطعات سوخته شوند.
فیوزهای محدودکننده فعلی به فیوزهایی اطلاق می‌شوند که می‌توانند با خیال راحت همه جریان‌های ممکن را در محدوده محدوده نامی و جریان نامی قطع کنند. آنها به دو دسته فیوزهای DC و فیوزهای AC تقسیم می شوند. این دو فیوز عملکرد یکسانی دارند. شکل و ساختار نیز بسیار شبیه است، اما هنوز تفاوت هایی در سایر جنبه ها وجود دارد.
تفاوت های اصلی فیوزهای AC و DC عبارتند از:
1. روند قطع جریان متفاوت است
جریان متناوب به صورت متناوب در شکل موج سینوسی هدایت می‌شود و هر چرخه دارای یک نقطه{0}صفر است. در این زمان، مقدار توان کمترین است و به راحتی می توان قوس را خاموش کرد. در حالی که هر شکل موجی از جریان مستقیم دارای نقطه عبور صفر نیست. هنگام قطع جریان خطای مدار کوتاه-DC، به سرعت فیوز بستگی دارد. تبخیر و نفوذ جذب و خنک شدن ماسه کوارتز باعث خاموش شدن قوس می شود، بنابراین بهتر است که شکستن قوس AC بسیار دشوارتر باشد.
2. انرژی قوس تولید شده متفاوت است
تحت ولتاژ نامی یکسان، انرژی قوس الکتریکی تولید شده توسط قوس DC بیش از دو برابر انرژی قوس الکتریکی AC است.
3. اندازه های مختلف
طبق داده های توصیه شده سازمان بین المللی فناوری فیوز، به ازای هر 150 ولت افزایش ولتاژ DC، طول بدنه فیوز باید 10 میلی متر افزایش یابد. در حالی که طول بدنه فیوز AC معمولاً 292-442 میلی متر است. 4. قیمت های مختلف فیوزهای DC عملکرد خاموش کردن قوس بالاتری دارند، بنابراین فیوزهای DC معمولاً گرانتر از فیوزهای AC در همان سطح هستند.