ابرخازن که با نام‌های خازن الکتروشیمیایی، خازن دو لایه، خازن طلایی، خازن فاراد نیز شناخته می‌شود، نوعی عنصر الکتروشیمیایی است که از طریق الکترولیت پلاریزه برای ذخیره انرژی در دهه‌های 1970 و 1980 ساخته می‌شود. متفاوت از منابع انرژی شیمیایی سنتی، نوعی منبع تغذیه با عملکرد ویژه بین خازن‌ها و باتری‌های سنتی است. برای ذخیره انرژی الکتریکی عمدتاً به لایه الکتریکی دوگانه و شارژ شبه خازن REDOX متکی است. اما هیچ واکنش شیمیایی در طول ذخیره سازی آن رخ نمی دهد که قابل برگشت است و به دلیل این ابرخازن می تواند صدها هزار بار شارژ و تخلیه شود.
