در تئوری، شما می توانید کارهای مفید زیادی را با هیدروژن سبز انجام دهید. می توانید آن را به گاز طبیعی اضافه کنید و آن را در نیروگاه های حرارتی یا گرمایش منطقه ای بسوزانید. میتوانید از آن به عنوان پیشساز برای سایر حاملهای انرژی، از آمونیاک گرفته تا هیدروکربنهای مصنوعی، یا مستقیماً برای تأمین انرژی پیلهای سوختی در اتومبیلها و کشتیها استفاده کنید. اول، شما می توانید به سادگی از آن برای جایگزینی هیدروژن صنعتی، که از گاز طبیعی ساخته می شود، استفاده کنید، حدود 10 میلیون تن در سال تنها در ایالات متحده.

سوال اصلی برای پاسخگویی به همه این بازارهای بالقوه این است که چگونه می توان هیدروژن سبز را در جایی که مورد نیاز است به دست آورد. ذخیره و حمل و نقل گاز بسیار قابل اشتعال آسان نیست. فضای زیادی را اشغال می کند و دارای خواصی است که لوله های فولادی و قطعات جوش داده شده را شکننده و از بین می برد. به همین دلیل، حمل و نقل هیدروژن در مقیاس بزرگ به خطوط لوله اختصاصی نیاز دارد که ساخت آن برای تحت فشار قرار دادن گاز یا خنک کردن آن به مایع گران است. دو فرآیند آخر انرژی بر هستند و کارایی رفت و برگشت هیدروژن سبز را که در حال حاضر کمیاب است، بیشتر کاهش می دهند.

