هنگام انتخاب فیوز، معمولاً باید موارد اصلی زیر را در نظر بگیرید:
(1) ویژگی های حفاظتی فیوز باید با ظرفیت اضافه بار جسم محافظت شده مطابقت داشته باشد، به طوری که جسم محافظت شده می تواند به طور قابل اعتماد در محدوده کامل محافظت شود.
(2) برای جلوگیری از گسترش دامنه قطع برق تصادفی باید از فیوزهای بیش از حد جلوگیری شود. باید هماهنگی و همکاری خوبی بین فیوزها در تمام سطوح وجود داشته باشد. در صورت بروز عیب، ابتدا باید فیوز سطح پایین و پس از سوختن فیوز سطح پایین، فیوز سطح بالا منفجر شود. قابلیت بازیابی خودکار
(3) در شبکه های توزیع که انتظار نمی رود جریان اتصال کوتاه زیاد باشد و میزان خرابی آن زیاد است، از لحاظ اقتصادی، اولویت باید به فیوزهایی داده شود که به راحتی توسط کاربر جدا و مونتاژ شوند.
(4) در شبکه های توزیع که در آن جریان های اتصال کوتاه زیادی انتظار می رود، فیوزهایی با ظرفیت شکست بالا باید انتخاب شوند. در صورت لزوم، فیوزهایی با اثر محدود کننده جریان بهتر باید در اولویت قرار گیرند. با این حال، باید توجه داشت که فیوز با عملکرد محدود کننده جریان نمی تواند جریان را تحت هر شرایطی محدود کند. برای مثال، برای فیوزهای سری RTO، اگر جریان نامی زیر 100 A باشد، جریان اتصال کوتاه مورد انتظار باید حدود 4،{5}} A باشد تا جریان را محدود کند. اگر جریان نامی بالای 100 A باشد، نسبت جریان اتصال کوتاه مورد انتظار به جریان نامی فیوز باید بیش از 40 برابر باشد (به طور کلی (60 تا 100 برابر) می تواند جریان را محدود کند، در غیر این صورت جریان نامحدود خواهد بود. در این صورت بهتر است در سرمایه گذاری صرفه جویی کنید و فیوزی با عملکرد جریان نامحدود انتخاب کنید.
(5) فیوزهای مورد استفاده برای حفاظت در برابر جریان بیش از حد موتور معمولاً نیازی به محدود کردن جریان ندارند. آنها فقط می خواهند از مذاب هایی با ضریب ذوب کوچکتر استفاده کنند، یعنی فیوزهایی با مذاب روی یا آلیاژ سرب-قلع.
