1. آزمایشگاه مربوط به سازنده (از این پس آزمایشگاه نامیده می شود) باید درخواست اولیه شفاهی یا کتبی ارائه دهد.
2. متقاضی باید فرم درخواست UL را پر کرده و به همراه دفترچه راهنمای محصول و مدارک فنی به آزمایشگاه ارسال کند (شرکت متقاضی نیز موظف است در صورت لزوم تعدادی نمونه ارائه دهد).
3، آزمایشگاه برای تعیین استانداردهای بازرسی و موارد بازرسی و نقل قول.
4، متقاضی نقل قول را تایید می کند و نمونه ها و مدارک فنی مربوطه را به آزمایشگاه ارسال می کند.
5. متقاضی باید مدارک فنی را ارائه دهد.
6، آزمایشگاه یک اخطار شارژ به متقاضی صادر کرد، متقاضی با توجه به الزامات اخطار شارژ برای پرداخت هزینه صدور گواهینامه.
7. آزمایشگاه آزمایشات محصول را انجام می دهد و اسناد فنی را بررسی می کند.
8. بررسی اسناد فنی شامل:
الف- اینکه آیا اسناد کامل هستند یا خیر.
ب. اینکه آیا اسناد به زبان COMMUNITY (انگلیسی، آلمانی یا فرانسوی) نوشته شده است.
9. در صورت کامل نبودن مدارک فنی و یا عدم استفاده از زبان مورد نیاز، آزمایشگاه مراتب را جهت بهبود به متقاضی اطلاع می دهد.
10، اگر آزمایش واجد شرایط نباشد، آزمایشگاه به موقع به متقاضی اطلاع می دهد و به متقاضی اجازه می دهد محصول را بهبود بخشد. و به همین ترتیب، تا زمانی که آزمون قبول شود. متقاضی باید داده های فنی در برنامه اصلی را به منظور انعکاس وضعیت واقعی پس از اصلاح اصلاح کند.
11. آزمايشگاه بابت هزينههاي تصحيح مذكور در ماده 9 و
10. اگر آزمایش واجد شرایط نباشد، آزمایشگاه به موقع به متقاضی اطلاع می دهد و به متقاضی اجازه می دهد محصول را بهبود بخشد. و به همین ترتیب، تا زمانی که آزمون قبول شود. متقاضی باید داده های فنی در برنامه اصلی را به منظور انعکاس وضعیت واقعی پس از اصلاح اصلاح کند.
12. متقاضي بايد هزينه تصحيح را طبق اخطار شارژ تكميلي پرداخت نمايد.
13. آزمایشگاه باید گزارش آزمایش یا مدرک فنی و نشان UL را در اختیار متقاضی قرار دهد.