فیوزها به طور گسترده در سیستم های توزیع ولتاژ بالا و پایین، سیستم های کنترل و تجهیزات الکتریکی استفاده می شوند. به عنوان محافظ اتصال کوتاه و جریان بیش از حد، فیوزها یکی از پرکاربردترین وسایل حفاظتی هستند. از آنجایی که فیوز جزء داخلی تجهیزات است، عملکرد آن نسبتاً آسان است که تحت تأثیر چهار عامل زیر قرار می گیرد: مقاومت داخلی فیوز، اتصال فیوز، شرایط اتلاف گرما در اطراف فیوز و نامناسب بودن. استفاده از پارامترهای محصول فیوز
مقاومت داخلی فیوز: پس از افزایش سازماندهی مذاب در لوله فیوز یا پیر شدن مذاب فیوز، افزایش مقاومت داخلی منجر به تغییر شرایط اتلاف حرارت در اطراف فیوز می شود که منجر به ذوب سریعتر می شود. زمان فیوز
اتصال فیوز: اتصال فیوز در مدار یک پیوند مهم عملکرد فیوز است. در صورت افزایش مقاومت تماس قطعه اتصال، عواقب افزایش مقاومت داخلی فیوز نیز یکسان خواهد بود.
شرایط اتلاف گرمای اطراف: موقعیت فیوز در تجهیزات به فاصله بین عناصر گرمایشی، چگالی اجزا در مدار و سطح مقطع و طول سیم‌ها یا سیم‌های اتصال روی برد PC مربوط می‌شود. علاوه بر این، شرایط عملکرد تجهیزات مانند دما، رطوبت و ارتفاع تجهیزات نیز بر عملکرد فیوز تأثیر خواهد گذاشت.
انتخاب پارامترهای فیوز: انتخاب نامناسب جریان فیوز، جریان نامی، ولتاژ نامی، ظرفیت شکستگی و ... بر عملکرد طبیعی فیوز تاثیر گذاشته و نقش حفاظتی را ایفا نخواهد کرد. برای برخی از فیوزهای کوچک، اگر مقاومت داخلی نسبتاً زیاد باشد و ولتاژ کاری بسیار پایین باشد، گاهی اوقات جریان خروجی وجود نخواهد داشت. این مشکل از فیوز نیست، بلکه ناشی از عوامل خارجی دیگر است. "