ظرفیت شکست فیوز باید بیشتر از جریان اتصال کوتاه مورد انتظار در حلقه حفاظتی باشد. جریان اتصال کوتاه مورد انتظار از طریق ولتاژ باتری برق و مقاومت سیم حلقه بار، مقاومت داخلی منبع تغذیه، تعداد پایانه های اتصال یا نقاط انتقال را می توان به سادگی محاسبه کرد. مقاومت خط و مقاومت منبع تغذیه را می توان محاسبه یا اندازه گیری کرد. به طور کلی، ترمینال اتصال 3 تا 5 متر ω است. به طور کلی، جریان اتصال کوتاه مورد انتظار محاسبه شده هنوز با جریان اتصال کوتاه واقعی متفاوت است. هنگامی که جریان اتصال کوتاه مورد انتظار محاسبه شده به ظرفیت شکست فیوز نزدیک است، باید توسط آزمایش تأیید شود.
قبل از آزمایش و تأیید، لازم است موقعیت کل مدار بار در معرض پدیده اتصال کوتاه ارزیابی شود و سپس نقطه اتصال کوتاه را در این موقعیت تنظیم کنید، تجهیزات مربوطه را متصل کنید، شکل موج ولتاژ را در هر دو سر اندازه گیری کنید. فیوز در فرآیند اتصال کوتاه، جریان اتصال کوتاه واقعی کل مدار بار و سایر پارامترها.
شکل 6 عکس های انتخاب فیوز قبل از تست اتصال کوتاه را نشان می دهد. مدار اتصال کوتاه مدار A/C و مدل فیوز مورد استفاده در تست PEC 30A / 450VDC است.
فرآیند اتصال کوتاه این نوع فیوز به سه مرحله تقسیم می شود. یعنی: (1) در مرحله اولیه، ولتاژ در دو سر فیوز 0 است و هیچ جریانی از مدار بار عبور نمی کند. (2) در مرحله فیوزینگ، مدار بار اتصال کوتاه می شود و فیوز شروع به بیرون کشیدن قوس می کند. ③ پس از اتمام فیوزینگ، ولتاژ در هر دو انتهای فیوز ولتاژ منبع تغذیه است.
از فرآیند کشیدن قوس و خاموش کردن قوس، کل فرآیند ذوب کمتر از 2 میلی ثانیه است و سرعت شکست فیوزینگ ایده آل است. پس از اتمام آزمایش شکست، تجهیزات اندازه گیری را بردارید و ظاهر فیوز را بررسی کنید، عمدتاً از جمله اینکه آیا ترک وجود دارد یا خیر، آیا حامل دارای پدیده فرسایشی است یا خیر.
اگر ظاهر خوب است، لازم است فیوز را بیشتر در داخل تشریح کنید، ذوب مذاب را بررسی کنید، تغییر اتصال مواد خاموش کننده قوس را بررسی کنید.
شکل 7 برای این نوع فیوز پس از آزمایش، جدا از تصویر، پس از فرآیند قطع اتصال کوتاه، ظاهر لوله شیشه ای فیوز خوب است، ماسه کوارتز شل است، مذاب به طور موثر فیوز، حامل، تحت تأثیر جریان اتصال کوتاه قرار نمی گیرد. که بار جریان اتصال کوتاه در ظرفیت شکست فیوز، با الزامات طراحی مطابقت دارد.