نوع فیوز عمدتا با توجه به بار و جریان قطع مدار انتخاب می شود. به عنوان مثال، فیوز پلاگین باید برای محافظت از خطوط روشنایی با ظرفیت کم استفاده شود. برای مدارهایی با جریان اتصال کوتاه زیاد یا موارد با گاز قابل اشتعال، باید از فیوز مارپیچی با ظرفیت شکست بالا یا فیوز لوله ای بسته پر استفاده شود. برای حفاظت از دستگاه های یکسو کننده سیلیکونی و تریستور باید از فیوز سریع استفاده شود.
بنابراین هنگام انتخاب فیوزها باید با توجه به اصول اولیه زیر تایید کنیم.
1) نوع فیوز را با توجه به شرایط سرویس تعیین کنید.
2) هنگام انتخاب مشخصات فیوز ابتدا باید مشخصات مذاب را انتخاب کنید و سپس مشخصات فیوز را با توجه به مذاب انتخاب کنید.
3) مشخصات حفاظتی فیوز باید با ویژگی های اضافه بار جسم محافظت شده هماهنگی خوبی داشته باشد.
4) در سیستم توزیع برق، فیوزها در تمام سطوح باید با یکدیگر مطابقت داشته باشند. به طور کلی، جریان نامی مذاب سطح بالا 2-3 برابر بیشتر از مذاب سطح پایین تر است.
5) برای فیوز برای محافظت از موتور، باید به تاثیر جریان راه اندازی موتور توجه شود. فیوز معمولاً فقط به عنوان محافظ اتصال کوتاه موتور استفاده می شود و حفاظت اضافه بار باید از رله حرارتی استفاده کند.
6) جریان نامی فیوز نباید کمتر از جریان نامی مذاب باشد. ظرفیت قطع نامی باید از حداکثر جریان اتصال کوتاهی که ممکن است در مدار رخ دهد بیشتر باشد.
