علاوه بر انتخاب فیوز EV، مشکل اصلی در محاسبه و انتخاب جریان نامی نهفته است، با این تفاوت که ولتاژ نامی باید بیشتر از ولتاژ کار سیستم باشد و اندازه مناسب باید به موارد زیر توجه شود:
محاسبه جریان نامی فیوز In: Ib=In x Kt x Ke x Kv x Kf x Ka;
در بزرگتر یا مساوی Ib/(Kt x Ke x Kv x Kf x Ka)
در: جریان نامی فیوز
Ib: حداکثر جریان بار پیوسته مجاز در مداری که فیوز در آن قرار دارد
Kt: ضریب تصحیح دما
Ke: ضریب هدایت حرارتی دستگاه اتصال
Kv: ضریب تصحیح خنک کننده هوا
Kf: ضریب تصحیح فرکانس
کا: ضریب تصحیح ارتفاع
در کاربرد عملی، بار فعلی و مدت زمان فیوز در شرایط کاری مختلف متفاوت است. تعریف بار فعلی فیوز با مدل دقیق دشوار است. کاربران باید انتخاب فیوزها را با توجه به انتخاب اولیه و استراتژی کنترل داخلی خود تنظیم کنند. در طول تعدیل، حداقل باید جنبه های زیر در نظر گرفته شود:
1: آیا می توان آن را به طور موثر محافظت کرد، یعنی آیا فیوز می تواند در هنگام مواجهه با اتصال کوتاه مدار اصلی به طور موثر عمل کند تا باعث آتش سوزی بسته باتری، آتش سوزی کابل و سایر مشکلات نشود.
2: در کاربرد عملی، آیا افزایش دما قابل قبول و کنترل است و آیا بر دستگاه های جانبی تأثیر می گذارد یا خیر.
3: ارزیابی شرایط کاری واقعی تنها استانداردی است که می‌تواند مناسب بودن انتخاب را بررسی کند.