فیوز یک وسیله الکتریکی محافظ اتصال کوتاه است.
فیوز عمدتا از یک فیوز و یک پایه عایق تشکیل شده است. فیوز به صورت سری در مدار محافظت شده متصل می شود. وقتی مدار به طور عادی کار می کند ، فیوز مجاز است جریان نامی را بدون ذوب شدن عبور دهد. هنگامی که مدار از مدار کوتاه می شود یا به شدت بارگیری می شود ، جریان گسل بزرگی در مذاب تولید می شود و مذاب گرم شده و مدار را قطع می کند.
هر فیوز دارای یک مقدار جریان نامی است که اجازه می دهد جریان نامی برای مدت طولانی بدون جوش آمدن عبور کند. وقتی جریان عبوری از مذاب 1.3 برابر جریان نامی باشد ، زمان ذوب شدن مذاب بیشتر از آن است. هنگام عبور 1.6 برابر جریان ، زمان ذوب کمتر از 1 ساعت است. هنگام عبور 2 برابر جریان ، ذوب تقریباً فوری است.
فیوزهایی که معمولاً استفاده می شوند عبارتند از:
(1) فیوز پلاگین چینی این یک ساختار ساده است ، استفاده از آن آسان است و بیشتر در سیستم های کنترل و روشنایی استفاده می شود.
(2) فیوز مارپیچی این یک فیوز لوله بسته با پرکننده است. اندازه کوچکی دارد و برای جایگزینی فیوز ایمن و راحت است. این دارای یک نشانگر فیوز فیوز iS است که بیشتر برای محافظت از اتصال کوتاه در خطوط توزیع برق استفاده می شود. محصولات معمولاً مورد استفاده سری RL و سری RLS است. سری RLS یک فیوز سریع مارپیچی است ، صفر اصلی برای محافظت از دستگاه های نیمه رسانا مانند ترانزیستورها ، مدارهای یکسو کننده سیلیکون و غیره استفاده می شود.
ساختار و متن گرافیکی فیوزهای پلاگین و پرسلن
انتخاب فیوز: اولاً جریان نامی مذاب را تعیین کنید و ثانیاً مشخصات فیوز را با توجه به مشخصات مذاب انتخاب کنید و سپس با توجه به ماهیت مدار محافظت شده نوع فیوز را انتخاب کنید.
1) برای بارهای جریان غیرضروری مانند مدارها و روشنایی ، جریان نامی مذاب باید کمی بیشتر از جریان کار عادی مدار باشد.
2) برای یک موتور منفرد که مرتباً روشن نمی شود ، جریان نامی مذاب 2.5 برابر جریان نامی موتور است.
3) برای چندین موتور ، جریان نامی مذاب باید 2.5 برابر جریان نامی بزرگترین موتور به علاوه جریان نامی موتورهای باقیمانده باشد.