کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیکی (به اختصار IEC) اولین-سازمان استاندارد بین‌المللی الکترونیکی غیردولتی است که در جهان تأسیس شده است و یک سازمان مشاوره درجه A از شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد (ECOSOC) است. پس از تأسیس ISO در سال 1947، IEC به عنوان یک بخش برق در ISO ادغام شد، اما همچنان استقلال خود را از نظر فنی و مالی حفظ کرد. طبق قرارداد جدید بین ISO و IEC در سال 1976، این دو سازمان از نظر قانونی سازمان های مستقل هستند. IEC مسئول استانداردسازی بین المللی در زمینه های الکتریکی و الکترونیکی و ISO مسئولیت سایر زمینه ها را بر عهده دارد. کشورهای عضو کمیسیون مستقل انتخابات شامل اکثریت قریب به اتفاق کشورهای توسعه یافته صنعتی و برخی از کشورهای در حال توسعه هستند. این کشورها 97 درصد از جمعیت جهان را تشکیل می دهند، 95 درصد از برق جهان را تولید و مصرف می کنند و محصولات الکتریکی و الکترونیکی را تولید و استفاده می کنند که 90 درصد تولید جهان را تشکیل می دهد.
هدف IEC ترویج یکسان سازی بین المللی استانداردهای برق، همکاری بین المللی در استانداردسازی و جنبه های مرتبط در زمینه مهندسی برق و الکترونیک و افزایش درک متقابل بین المللی است. برای دستیابی به این هدف، نشریات مختلفی از جمله استانداردهای بین المللی منتشر می شود. همچنین انتظار می رود که کمیته های ملی از این استانداردهای بین المللی در جایی که شرایط ملی آنها اجازه می دهد استفاده کنند.
حوزه کاری IEC شامل جنبه های الکتروتکنیکی برق، الکترونیک، مخابرات و انرژی اتمی است. برای سیستم استاندارد فیوز، عمدتاً استانداردهای IEC، استانداردهای UL و استانداردهای ISO وجود دارد. GB چین، DIN آلمان و BS بریتانیا اساساً معادل استانداردهای IEC هستند. استانداردهای IEC عمدتاً IEC 60127، IEC 60269 و غیره هستند. "