ذوب شدن فیوز در اثر ذوب مذاب توسط انرژی گرمایی آزاد شده توسط جریان اضافی ایجاد می شود و انرژی که می تواند فیوز را ذوب کند مقدار حرارت ذوب I²t فیوز است. از نظر تئوری، تا زمانی که انرژی مورد نیاز برای ذوب فیوز بیشتر از انرژی آزاد شده توسط جریان پالس آنی باشد، فیوز شکسته نخواهد شد و این بدان معناست که فیوز می تواند در برابر ضربه این پالس مقاومت کند. به طور کلی فیوز کند شکن این ویژگی را دارد.
آیا فیوز مقاوم در برابر یک پالس گذرا تغییر کرده است؟ بستگی به آسیب نبض دارد. اگر انرژی پالس به مراتب کمتر از مقدار حرارت ذوب فیوز باشد و ضربه به فیوز بسیار کم باشد، فیوز می تواند ضربه های زیادی را بدون شکستگی بپذیرد. برعکس، اگر انرژی پالس نزدیک به مقدار حرارت ذوب فیوز باشد و آسیب فیوز بسیار زیاد باشد، نمی تواند ضربه دوم را تحمل کند، یعنی فیوز تا حد معینی آسیب می بیند. پس از ضربه زدن توسط هر پالس، یعنی مقاومت ضربه ای آن ضعیف می شود یا I²T کاهش می یابد و درجه تضعیف یا کاهش متناسب با انرژی پالس است.
برای اینکه فیوز در برابر ضربات چند پالس آنی مقاومت کند، باید بین I²T و انرژی پالس فاصله کافی وجود داشته باشد. به دلیل عمر سرویس و فرکانس سوئیچینگ متفاوت، محصولات الکتریکی مختلف نیاز به تحمل زمان‌های پالس متفاوتی دارند، بنابراین تامین‌کننده فیوز باید داده‌های مرجع مربوطه را ارائه دهد، یعنی مربوط به زمان‌های مختلف پالس، I²T فیوز باید مضرب‌های مختلف انرژی پالس انتخاب شود.
