تاریخچه و تولیدات دوچرخه
در سال ۱۷۹۱ سیفلاک فرانسوی بدوی ترین دوچرخه را اختراع کرد. فقط دو چرخ دارد و انتقال ندارد. افرادی که سوار بر آن هستند باید از دو فوت برای جلو راندن خودرو استفاده کنند. در سال ۱۸۰۱ آرتامانوف روسی اولین دوچرخه پدال دار جهان را طراحی کرد. در سال ۱۸۱۷ درس آلمان سکان را بر روی دوچرخه نصب کرد تا آن را قادر سازد جهت سفر را تغییر دهد. در سال ۱۸۳۹ اسکاتلندی مک میلان چرخ های چوبی با لاستیک های لاستیکی جامد، چرخ های جلویی کوچک، چرخ های عقب بزرگ، بالشتک های صندلی پایین، پدال ها و میله های اتصال لنگ ساخت. سوارکار می تواند با دوچرخه هر دو پا زمین را ترک کند. در همان سال مک میلان دوچرخه های چوبی را به دوچرخه های آهنی تغییر داد. در سال ۱۸۶۷ مدیسون بریتانیایی اولین دوچرخه را با صحبت های فولادی طراحی کرد. در سال ۱۸۶۹ یک دوچرخه هدایت شده و رانده شده توسط چرخ عقب در اشتوتگارت آلمان ظاهر شد. در عین حال از یاتاقان های نورد، فلای ویل، ترمز پا، فنر و اجزای دیگر در دوچرخه استفاده می شد. در سال ۱۸۸۶ جیمز بریتانیایی چرخ های جلو و عقب دوچرخه را به همان اندازه تغییر داد و زنجیر اضافه کرد تا مدل اساساً مشابه دوچرخه های مدرن باشد. در سال ۱۸۸۷ شرکت آلمانی مانس برای اولین بار از لوله های فولادی بدون درز در تولید دوچرخه استفاده کرد.
در سال ۱۸ دانلوپ بریتانیایی از لاستیک برای ساخت لوله های داخلی و چرم برای ساخت لاستیک های بیرون استفاده کرد که به عنوان لاستیک پنوماتیک برای دوچرخه ها مورد استفاده قرار می گرفت. از آن زمان به بعد شکل جنینی دوچرخه های مدرن اساساً گذاشته شده است. امروزه دوچرخه ها به پر استفاده ترین، ساده ترین و عملی ترین وسیله حمل و نقل برای مردم سراسر جهان تبدیل شده اند. شاید مردم همیشه باید مخترعان این دوچرخه ها را به یاد داشته باشند، نام آنها کمتر از مخترع خودرو کارل بنز نیست.